kış mevsiminde ikarus

ikarus sevdamı kimse anlamadı benim sevgili 10'luk ego okuyucuları .
ben o yepisyeni
99 ve sonrası model otobuslerden
hic mi hic zevk alamadım .
insanlar ikarusları hep küçümsedi ,

onlara tehlikeli ve vahşi bi varlıkmışcasına yaklaştılar..

halbulki o yavrularını korumaya calısan bi anne kopekten baskası degildi..
kopek falan dgeil ikarus salladım onu .
ama ikarus benim kampusten medeniyete giderkenki yaşadığım adrenalindir.
insanlar rolırkoğstırlara binlerece dolar(oha) harcarken ,
benim tek ihtiyacım ego'm , 230 numaralı ikarus'um ve karla kaplı ankara yollarıydı..

size bi anımı anlatasım geldi sayın 10'luk ego sempatizanları,
yıl 2008 ,
aylardan ocak..
kızılaydan cepa'ya gidicem ,
bekliyorum ikarusum gelsin..
gelmedi..gelemedi.
biniverdim bi man otobuse ,
onun o kendini beğenmişcesine ,
forforlu yeşil yanan ışıklı numarası
ve gittiği yönü yazan o tepesindeki ışıklı şey hala gozumun onunde..

duraktaydım..
beklemeye tahammülüm kalmamıştı..
içi tıklık tıkış otobuse binivermiştim camlarındaki buharı gordugum halde ,
cunku biliyordum ki
otobus camındaki buhar
titanikdeki arabada sevişme sahnesindeki gibi erotik bir mesaj vermiyordu ..
içerdeki karbondiyoksit miktarını resmediyordu sadece .
ama olan olmustu ve binmiştim.

sadece 10 dakika gecirdiğim o zengin piçi man otobuste ,
boguldum .
nefessiz kaldım.
kahküllerim alnıma yapıştı .
lanet ettim bindiğime !

ikarus sevdamı yine anladım ,
hak verdim kendime .
ikarusa binseydim boyle olmayacaktı ,
ikarusun kapı pencere ve bilimum başka yerlerindeki deliklerinden giren temizhava ,
içerdeki hava sirkülasyonunu sağlayıp ,
bizi gitmemiz gereken yere saglıklı bi şekilde goturucekti.
saçlarımız da sönmeyecek ,
ayılıp bayılmayacaktık.

iyiki varsın ikarus!